विराटनगर, २६ असार । बिराटनगरको व्यस्त महेन्द्रचोकमा रहेको पारस हस्पिटल धेरैका लागि उपचार गर्ने अस्पताल मात्र होइन, आशा हराएका बिरामीका लागि नयाँ जीवन सुरु हुने थलो पनि बनेको छ। त्यसको मुख्य कारण हुन् । ल्याप्रोस्कोपिक सर्जन डा. सफिउर रहमान। चिकित्सा विज्ञानमा दक्षता हासिल गरेका उनी पछिल्ला वर्षहरूमा आफ्नो व्यावसायिक सफलताभन्दा पनि मानवीय सेवाका कारण बढी चिनिन थालेका छन्।
चिकित्सकको पेशा केवल रोगको उपचारमा सीमित हुँदैन भन्ने विश्वासलाई उनले आफ्नो व्यवहारबाट प्रमाणित गरेका छन्। उपचारका क्रममा आर्थिक अभावका कारण अस्पतालको ढोकाबाट निराश भएर फर्किनुपर्ने अवस्थाका बिरामीलाई उनले बारम्बार सहारा दिएका छन्। सयौँ विपन्न बिरामीको निःशुल्क शल्यक्रिया गरिदिने मात्र होइन, आवश्यक औषधिसमेत आफ्नै खर्चमा उपलब्ध गराउने उनको बानीले धेरै परिवारमा जीवनप्रतिको भरोसा फर्काएको छ।
अस्पतालको अपरेशन थिएटरमा उनी दक्ष शल्यचिकित्सकका रूपमा चिनिन्छन् भने अस्पतालबाहिर उनी पीडामा परेका मानिसको अनुहारमा मुस्कान फर्काउने समाजसेवीका रूपमा परिचित छन्। कतिपय बिरामीका लागि उनी चिकित्सकभन्दा पनि अभिभावक बनेका छन्। आर्थिक अभावका कारण उपचार रोकिएका बिरामी, आकस्मिक संकटमा परेका परिवार वा अन्य मानवीय समस्यामा परेका व्यक्तिलाई सक्दो सहयोग गर्ने उनको स्वभावले उनलाई समाजमा विशेष स्थान दिलाएको छ।
आजको समयमा स्वास्थ्य सेवा क्रमशः महँगो बन्दै गएको छ। यस्तो अवस्थामा गरिब र असहाय नागरिकका लागि निःस्वार्थ सेवा गर्ने चिकित्सकहरू दुर्लभ बन्दै गएका छन्। तर डा। रहमानले सेवा नै चिकित्सकको सबैभन्दा ठूलो धर्म हो भन्ने मान्यतालाई जीवनभरको अभ्यास बनाएका छन्। उनको मान्यता स्पष्ट छ । उपचार धनी–गरिब छुट्याएर होइन, मान्छेको पीडा हेरेर हुनुपर्छ।
उनको सेवाबाट लाभान्वित भएका धेरै परिवारले उनलाई “दोस्रो भगवान्” को संज्ञा दिएका छन्। कसैले जीवन बचाइदिएको सम्झिन्छन्, कसैले आफ्ना बालबालिकाको भविष्य जोगाइदिएको। उनीबाट सहयोग पाएका धेरै व्यक्तिका आँखामा कृतज्ञताका आँसु देखिन्छन्, जुन कुनै पुरस्कार वा सम्मानभन्दा ठूलो उपलब्धि हो।
समाजमा परोपकारको चर्चा प्रायः भाषण र नारामा सीमित हुने बेला डा. सफिउर रहमान भने काममार्फत मानवताको परिभाषा लेखिरहेका छन्। उनले देखाएको करुणा, उदारता र सेवाभावले स्वास्थ्य क्षेत्रलाई मात्र होइन, समग्र समाजलाई एउटा सकारात्मक सन्देश दिएको छ। मानव जीवनको सबैभन्दा ठूलो सम्पत्ति धन होइन, अरूको जीवनमा आशा जगाउन सक्ने हृदय हो।
